Bas, Loes, Jojanneke, Pepijn & Charlotte Welkom op onze website. Veel kijk en lees plezier!

De verhalen achter de foto’s…..(deel 1: home sweet home & kalgoorlie)

De laatste maand is de site voornamelijk grafisch bijgewerkt, dat wil zeggen wel foto’s van onze belevenissen maar de verhalen bleven een beetje uit. Dus nu er eens goed voor gaan zitten want we hebben ondertussen wel weer wat beleefd. Eind oktober/begin november zat Bas voor het werk weer in Japan en thuis volgden we de normale routine. Weer een staaltje fraai Australische service opgepikt, het automatische (auto)hek was namelijk aan de bovenkant doorgeroest en daardoor onbruikbaar geworden. Maar zowaar binnen 1,5 week had en de eigenaar permissie verleend om het te maken en waren de lassers geweest en deed het hek het weer naar behoren. Een record. Op dezelfde dinsdagochtend Jojanneke snel naar school gebracht en daarna richting gynaecoloog voor een 14 weken onderzoek. Moest tevens een peptest doen (dit is om te kijken of je de bacterie voor baarmoederhalsca. bij je draagt) in Australie is deze test bij volwassen vrouwen vrij gebruikelijk (om de 2 jaar) en dus was het wel een beetje vreemd om te zeggen dat in NL die test nauwelijks gedaan wordt. Omdat de test vreemd voor mij was gingen ze ervan uit dat ik wel heel erg emotioneel ondersteboven zou zijn en dus kwam de verloskundige letterlijk mijn handje vast houden bij de test. Wat een poeha….er zijn toch al 2 kids uitgekomen, van zo’n wattenstaafje schrik ik echt niet meer. Maar goed, wel weer grappig om de andere visie van de medische wereld te zien.

Dinsdagmiddag richting de speeltuin bij de rivier, maar door de wind was het een beetje koud, dus maar een half uurtje gebleven. Loes had een beetje last van haar keel en dus nog even gauw last de drogist voor een pakje Strepsils. Door wat onenigheid met mijn kroost gooide ik de deur iets harder dicht als gebruikelijk en helaas bleef mijn ring hangen in de deur. WEG diamantje, nog tevergeefs gezocht…maar helaas een duur pakje strepsils dus. De week vrij veel tijd besteed aan ons grasveldje voor het huis, die door slecht tuinmanschap en ons speeltoestel wel wat nieuwe graszoden kon gebruiken. Dit bleek speciaal gras te zijn, maar het inspitten lukte aardig. Op zaterdagochtend richting de dutch playgroup. Vanaf zondag tot het begin van de week  was het weer niet echt om over naar huis te schrijven, met veel regen en niet zo warm. Dus veel binnengespeeld. Op woensdag een afspraak voor de bumper van de auto (van onze aanrijding OOIT), maar uiteraard mocht ik onverrichte zaken de auto mee terugnemen, want meer dan foto’s maken deden ze momenteel niet….de bumper moest besteld worden (OH echt), maar hopelijk hadden ze hem sneller dan de spiegel (dat wisten ze dan nog wel).Toen het weer aan het eind van de week weer wat beter werd nogmaals richting speeltuin bij de rivier voor een succesvoller rondje dit keer. Alhoewel Pepijn niet erg lekker was, hield hij het tot 5 uur aardig vol. Daarna ging het kaarsje uit en was het over, bij thuiskomst ging hij zelf in zijn bedje liggen en viel in slaap. Op vrijdagochtend ging het weer iets beter en een tinkerbellverkleedpakje opgehaald voor Jojanneke die ik gloednieuw via marktplaats had gekocht en dit gecombineerd met een tripje naar het strandje bij Hillary’s Boat Harbor. Pepijn was nog niet helemaal de oude. Op vrijdagmiddag nog een verjaardagsfeest van een playgroup vriendje.

Bas zou eigenlijk vrijdagochtend thuis gekomen zijn maar door een onverwachte vergadering werd de vlucht uitgesteld en kwam hij op zaterdagavond. Op zondagmiddag kwamen Kimberly en James bij ons zwemmen en spelen, want Kate had een afspraak dus was de middag gevuld.  Bij thuiskomst had Bas 2 dingen besloten. 1- ons volgende project zou zeer waarschijnlijk niet Japan worden, want daar was hij echt klaar mee en 2- hij zou heel gauw gaan kijken op zijn werk op we er niet nog een weekje tussenuit konden. Zo besloten we dinsdag dat we vrijdag een weekje zouden gaan kamperen. De rest van de week bestond dan ook uit de voorbereidingen van de camping trip.

Op 16 november op weg naar Kalgoorlie. De auto volgeladen en richting het oosten.  In Bakers Hill (inwonertal: weinig) een kopje koffie gehaald en natuurlijk konden we een taartje bij de beste “Pie maker ” (dat was makkelijk er was er maar een) niet aan ons neus voorbij laten gaan. Daarna weer op route en onderweg. Pepijn was de beroerdste niet en had de grootste lol in het delen van zijn koekje met koekiemonster. Nog even getankt en wat snoepjes gekocht verop de Great Eastern Highway en toen tot rond 2 uur doorgereden, in Southern Cross in een parkje gelunchd. Pepijn werd ook weer wakker van zijn tukje en kon ook nog even lekker rennen. Nu was het nog zo’n kleine 2 uur rijden tot de eind bestemming: Kalgoorlie. In Kalgoorlie aangekomen een ritje door het plaatsje gemaakt en toen een camping gezocht. De tent opgezet en toen begon voor de kids het eigenlijke kamperen. Naast de tent een speeltuin, dus Jojanneke kon nog even zich uitleven op de monkeybars. Nog van het laatste daglicht gebruik gemaakt om alvast even een kijkje te nemen in de Superpit. De goudmijn, waar we op zaterdag een rondleiding zouden krijgen en daarna in het stadje gegeten.

De volgende morgen was het vroeg dag, want in zo’n tent is het heel vroeg licht. Nu begint de ochtendschemer in Australie rond half 5…maar 5 uur wakker worden is wel erg vroeg. en twee kids stil houden in een tent is niet makkelijk. Gelukkig leven de meeste mensen op de camping met het daglicht, dus begint de camping rond 6 uur aardig te leven. Gedoucht (nu het nog kon) en gegeten in de kampeerkeuken en nog even in de speeltuin gespeeld en  daarna richting Kalgoorlie voor de Superpit tour. Hier moesten we ons om 9 uur melden. Kalgoorlie was naar onze verbazing heel anders dan we ons hadden voorgesteld. Omdat het een mijnbouwstadje is en we gelezen hadden over beroemde bordelen en nachtclubs dachten we dat het vooral een plaats zou zijn waar mannen op rotatie aan het werk waren. Tijdens de tour begrepen we echter dat er geen sprake is van in en uit vliegen van mensen, maar dat mensen moeten wonen in de plaats om in de mijn te kunnen werken. Dit verklaarde dat het een erg leefbaar stadje was (weliswaar in de middel of nowhere). Tijdens de superpit (bus)tour zagen we de mega trucks en gravers die ze gebruiken in de mijn. Pepijn vond het allemaal machtig mooi. Ook mooie uitzichtpunten om in de mijn te kijken, wat meer een gigantische kuil is dan dat je jezelf een mijnschacht moet voorstellen waar ze met pikhouwelen ingaan. Ze moeten 6 kiepwagens met stenen (a 220 ton) uit de mijn halen voor ongeveer een golfballetje goud. En er komt zo’n 4 miljoen dollar aan goud per dag uit de mijn. Na de mijntour nog een tour door de productiefabriek (waar het goud uit de stenen wordt gehaald), allemaal super beveiligd uiteraard. Pepijn en Jojanneke mochten nog even met de helm van de chauffeur op de foto, wat voor onze verkleedprinses natuurlijk prachtig was. Rond 11.30 uur had Pepijn genoeg grote wagens gezien en hakte het opstaan rond 5en er toch wel bij hem in. Rond het middaguur was de tour af en aten onze lunch, sausage sizzle (= broodje worst) waarvan de opbrengst naar een goed doel gaat in Kalgoorlie. Toen even terug naar de tent en hier even in de speeltuin gespeeld en gezwommen in het zwembad (onverwarmd helaas). Rodn half 3 weer in de auto om nog wat te zien van de omgeving. Eerst naar een spookstadje gereden, wat alleen nog een paar bordjes en een paar graven op een historische begraafplaats bleek te zijn. Je hebt er hier veel van in de omgeving, omdat er een stadje werd gesticht als er goud was gevonden, als het goud uitgeput was…. Daarna een tijd over een dirtroad gereden, maar die bleek niet echt ergens naar toe te gaan en alle communicatievormen waren hier ook onmogelijk, dus omgekeerd en richting Ora Banda gereden. Ook dit is een spookstadje, maar er is nog wel een pub, die dan weer berucht is vanwege een scherpschutter moord die hier is gepleegd, met als vergelding 2 moorden in Perth. Hier een biertje gedronken in het laatste zonlicht en toen richting Kalgoorlie gereden. Bij een Thai/Vietnamees gegeten, maar eigenlijk voor de kids waren we al wat laat en bij de pub hadden ze een ijsje gehad, dus niet echt hongerig. Dus de rest als take away meegenomen en richting tent. De volgende dag wederom vroeg dag, maar we moesten toch de tent oppakken, dus dat in de vroege morgen gedaan. Ontbeten in de campingkeuken en toen nog naar de beroemde zondagsmarkt van Kalgoorlie-Boulder. Dit bleken vooral hobby-bobs te zijn die hun haak en brei werkjes aan de man wilde brengen, maar er was een mevrouw die facepaint deed; dus Jojanneke werd een mooie vlinder en pepijn een piraat. Nog een ijsje en toen in de auto voor een nieuwe lange rit richting de stranden in het zuiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Anti-Spam Quiz:

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>